Scena I:

Startuje Windows 98 SE i następuje dialog:

Win98: Hej! Masz tu jakiś nowy sprzęt! Właśnie sprawdzam co to... Hmm... Najwyraźniej 
to "nowe urządzenie"... Poszukamy jakiś sterowników, co?
Ja: OK! Zainstaluj sobie co tam masz standardowego... Byle co, tak aby grało...
Win98: Kurde... Nic do tego nie mam... Dąłbyś jakąś płytkę!
Ja: Na pewno nic nie masz?
Win98: No mowie, ze nie!
Ja: A skąd Ci kurde teraz wezmę CD ze sterami do płyty głównej... poczekaj, poszukam...

(20 minut przekopywania stosu CD)

Ja: Mam... Instaluj...
Win98: No tak... ale gdzie na tej płycie masz sterowniki?
Ja: Tu, w tym katalogu...
Win98: Nie "katalogu" a "folderze", a poza tym nic tu nie ma...
Ja: Jak nie ma, jak jest?!?!
Win98: Jak jest, jak nie ma?
Ja: Odpuść sobie...

(ręczna instalacja sterowników z CD)

Win98: O! Tamto "nowe czadzenie" to dźwiekówka! Zainstalowane!
Ja: To sobie posłuchajmy jakiejś muzyki...
Win98: Chyba oszalałeś... A reset?

[...]

Scena II

Startuje Linux (Mandrake 8.2) i również następuje dialog:

Kudzu: Hej! Wyjąłeś dźwiekówke?
Ja: Tak
Kudzu: Ok. Wywalić jej konfiguracje czy zostawić?
Ja: Zostaw, karta jeszcze wróci.
Kudzu: Ok, zostawiam... O! a masz tu za to AC97 - odpalić to?
Ja: Tak.
Kudzu: Odpalone.
Ja: Dzięki! To co? Restarcik?
Kudzu: A po co?

Efekt: dźwięk jest, a konfigi od SBLive! czekają na powrót karty w niczym nie wadząc...

Epilog:

Pytanie: Który z rozmówców jest bardziej user friendly? :)))))

Jasne, że Winda! Ten cały Linux to jakiś mało rozmowny jest... ;-)